Teorija komuniciranja i međukulturno komuniciranje

  • Studijski program: Doktorske studije politikoloških nauka – Studije kulture i medija
  • Vrsta i nivo studija: doktorske akademske studije
  • Nastavnici: Prof.dr Radojković J. Miroljub, prof dr Stojković V. Branimir
  • Broj ESPB: 10
  • Status predmeta: Obavezni
  • Broj časova aktivne nastave predavanja: 5 SIR: 2
  • Metode izvođenja nastave: Predavanja i vežbe
  • Skinite specifikaciju predmeta

Cilj Predmeta

Studenti treba da ovladaju produbljenim znanjima o totalitetu ljudskog komuniciranja iz uglova različitih društvenih nauka. Nakon podsećanja na različite vrste i odlike komunikacione prakse čoveka obrađene u prethodnim kursevima, njihove odlike mogu se sistematizovati i tumačiti u skladu sa: retoričkom, sociopsihološkom, kibernetskom, semiotičkom, sociokulturnom, kritičkom, fenomenološkom, itd. teorijom. Svaka od ovih škola mišljenja postavljala je u prvi plan jedan od mnoštva aspekata totaliteta ljudske komunikacije, ali ni jedna nije uspela da stekne primat.

Ishod Predmeta

Nakon završetka kursa studenti će ovladati teorijskim znanjima i metodološkim osnovama potrebnim za visoko profesionalno učešće u procesu javnog i masovnog komuniciranja putem medija, odnosa s javnošću, Interneta i na druge načine; Zahvaljujući poznavanju postulata komunikacionih teorija biće osposobljeni da sarađuju na naučno-istraživačkim projektima posvećenim izučavanju medija, auditorijuma i javnog mnjenja, ili da učestvuju u planiranju i sprovođenju komunikacionih strategija. Teorijski pripremljeni studenti moći će da se bave kritikom rada medija, aktera komunikacione politike, i da objavljuju svoje radove u stručnim i naučnim časopisima;

Sadržaj Predmeta

Teorijska nastava:

Matematička teorija komuniciranja; Sociološka teorija komuniciranja kao društvene interakcije; Funkcionalističke teorije komuniciranja i komunikacionih sistema; Teorija simboličkog interakcionizma i orijentacijski modeli komuniciranja; Kritičke teorije komuniciranja i masovnih medija; Strukturalistička teorija; Kulturne studije; Postmodernističke teorije; Teorijski pristupi međukulturnom  komuniciranju; Prostorna i vremenska dimenzija međukulturnog komuniciranja; Kulturni šok i adaptacija na stranu kulturu; Identitetski pristup međukulturnom komuniciranju; Organizacioni okvir međukulturnog komuniciranja; Masmediji, globalizacija i međukulturno komuniciranje; Dijaspore i međukulturno komuniciranje.

Literatura

Osnovna:

  1. Vreg France (1991), Demokratsko komuniciranje, NUB, Sarajevo.
  2. Janićijević Jasna (2000),Komunikacija i kultura, Izdavačka knjižarnica Zorana Stojanovića, Sremski Karlovci.
  3. Spasić Ivana (1996), Značenja susreta,Gofmanova sociologija interakcije, Filip Višnjić, Beograd.
  4. Bart Rolan (1971), Književnost,mitologija, semiologija, Nolit, Beograd,.
  5. Bodrijar Žan (1971), Simulacija i simulakrumi, Svetovi, Novi Sad.
  6. Džouns, Steven, VIRTUELNA KULTURA, biblioteka XX vek, 2001.
  7. Đordano Kristijan, OGLEDI O INTERKULTURNOJ KOMUNIKACIJI,biblioteka XX vek, 2001.
  8. Fabijati, U. Maligan, R. Matera V. UVOD U ANTROPOLOGIJU (od lokalnog do globalnog), Clio, 2002.
  9. Gudykunst, William and Mody Bella, INTERNATIONAL AND INTERCULTURAL COMMUNICATION (handbook), second edition, , Sage Publications. 2002.
  10. Neulip,  James W, INTERCULTURAL COMMUNICATION (A Contextual approach), third edition, Sage Publications. 2006.
  11. Stojković, Branimir, IDENTITET I KOMUNIKACIJA, Čigoja, Beograd, 2002
  12. Ting-Toomey , Stella, COMMUNICATIONG ACROSS CULTURES, The Guilford Press, 1999.

Ocena znanja

  • usmeni ispit 40;
  • seminarski radovi 40;
  • aktivnost u toku nastave 20